تبیین اصول طراحی مرکز جامع سلامت سالمندان با رویکرد حمایت هویت اجتماعی

گاه معماری بیانگر احساسات درونی ست و نگرش به نوع فیزیک بدنی و سن افراد را آنچنان باید و شاید در نظر نمی­گیرد. حال آنکه نگریستن به افراد ناتوان و کم توان هر جامعه­ایی ما را به نیاز داشتن کالبدی بر مبنای سن و توانایی اشخاصی که از آن فضا استفاده خواهند نمود را مبدل به یک هدف خاص در طراحی معماری خواهد نمود. پیر شدن، یک تجربه شخصی است و همراه با خود اجتماع پیرامون را نیز درگیر خواهد کرد. واژه سالمند برای برخی از افراد خوشحال کننده است به جهت آنکه دارای باری از تجربیات و نقاط مثبت زندگی می­باشد و برای برخی دیگر غم انگیز و کسالت بار می­باشد، چرا که این دوره را پایان زندگی می­دانند. تکامل انسان در این دوره شکل خواهد گرفت، جسم و روح هر دو با گذر از تحولات زیستی و روانی به جایگاهی رسیده­اند که می­بایست در این دوره به کیفیت بالای زندگی برسند. مطالعات نشان می­دهند که سالمندان برای رسیدن به مطلوبیت زندگی در این دوره نیازمند حمایت دولت­ها، نهادها و اجتماع هستند. هویت اجتماعی در حیطه سالمندان بحثی است که اگر با توجه به ارزش­های فردی به آن بپردازیم خواهیم دید که افراد سالمند جامعه همچون منابعی غنی هستند که می­بایستی از آن­ها نگهداری شود، نوع معیشت و کیفیت زندگی آنها به آینده­گان درسهایی خواهد آموخت که معیارهای آن را می­توانند سرلوحه زندگی خویش کنند. در واقع در تحقیق فوق به نظر می­رسد که با ارائه فضایی مختص سالمندان می­توان کیفیت زندگی را ارتقاء داده و امید به زندگی را در او شعله ور ساخت. متغیر وابسته پژوهش را می­توان مرکز سالمندان دانست، که این کالبد خود وابسته به متغیرهای مستقلی چون؛ سرزندگی محیط، حس تعلق به مکان، روابط اجتماعی، سلامت روان، نیازهای انسانی و رشد اجتماعی فرد است. در حقیقت با بیان و پردازش این متغیرها به نقش احیاء سلامت جسمانی و روانی سالمند خواهیم پرداخت، به طور مثال سرزندگی محیط و شناخت مؤلفه­های آن ما را به سمت کالبدی که برای سالمند مناسب است سوق خواهد داد و این خود وجه تمایزی است بین تحلیل­های پژوهش حاضر و تحقیقات پیشین در این مورد می باشد.  در واقع در این بحث به سوال ذیل در جهت مولفه­ها و متغیرهای پژوهش پاسخ داده خواهد شد؛ راهبرد طراحی و الگوی مطلوب برای سالمندان براساس حمایت "هویت اجتماعی" چیست؟ در حقیقت حمایت هویت اجتماعی از افراد سالمند می­تواند فشار روانی را از او کاسته و به آنها امید به زندگی را بازگرداند، و این حمایت را می­توان در حیطه عواطف، ارتقاء کیفی زندگی، آموزش­ها، بهداشت و حمایت­های مادی دانست.