در جامعه معاصر مسأله رابطه سرمایه‏گذار و سرمایه‏پذیر و قرارداد سرمایه‏گذاری به یک‏ موضوع اساسی تبدیل شده که در گذشته سابقه نداشته است.یکی از مسائل مهم مقدار سود سرمایه‏گذار و تضمین آن توسط سرمایه‏پذیر است .

اصولا یکی از عوامل مهم برای جلب توجه و عنایت سرمایه‏گذاران به سرمایه‏گذاری در پروژه موردنظر،تضمین سود قابل پیش‏بینی از آن می‏باشد.علاوه بر این ،سرمایه‏گذاران نیز ریسک و خطر را نمی‏پذیرند و در جایی سرمایه‏گذاری می‏کنند که سود موردنظر آنان تضمین‏ شود.

با توجه به عرف بازار سرمایه،این سؤال مطرح است که آیا پیش تعیین سود و تضمین آن، در زمان انعقاد قرارداد سرمایه‏گذاری مشروع و از لحاظ حقوقی چنین شرطی نافذ است؟یا پیش‏تعیین آن به منزله بهره است که اکثر صاحب‏نظران معتقد به حرمت و عدم مشروعیت آن‏ شده‏اند؟

به نظر می‏رسد، برخلاف نظریاتی که مطلق پیش‏تعیین و تضمین سود را ربا و حرام‏ محسوب می‏نماید، لازم است از لحاظ موضوعی مرز بهره از سود مشخص و معیّن شود.با توجه به تعدد موضوعی آن دو نمی‏توان به استناد قیاس حکم حرمت یکی را بر دیگری مترتب‏ کرد.

بنابراین، بعد از تعیین موضوعی سود از بهره،لازم به بررسی است که آیا شرط پیش‏تعیین‏ سود در زمان انعقاد قرارداد مشروع و نافذ است.در صورت مشروعیت،آیا شرط تضمین‏ مقدار سود تعیین شده نیز از طرف سرمایه‏پذیر مشروع می‏باشد.یا در صورت تضمین،سود با بهره خلط می‏شود و نمی‏توان آن را تضمین نمود.علاوه بر این،در صورت صحت،چه‏ ضمانت اجرایی حقوقی بر شرط مزبور مترتب است.

برانیم شرط تعیین و تضمین سود که امروزه در بازار سرمایه رایج است،و همچنین‏ ضمانت اجرای حقوقی آن برطبق قواعد حقوقی اسلام و ایران مورد بررسی قرار دهیم .