کتاب اختلالات سایکوسوماتیک توسط سید حمید رضا هاشمی نیا وثریا سبزیان در انتشارات آریا  دانش چاپ شده است .با توجه به اینکه اکثر ما دورانی از احساس اضطراب[1]، افسردگی[2]، رنجیدگی بدون دلیل یا بی کفایتی در روبرو شدن با مشکلات زندگی را داشته ایم، خشنود زیستن و با معنا زیستن در دورانی که تغییرات سریع اجتماعی تکنولوژی به وقوع می پیوندند کار آسانی نمی باشد. بسیاری از فرضیات سنتی راجع به کار، مذهب، جنسیت، ازدواج و خانواده مورد سوال قرار گرفته اند. ارزش های اجتماعی معینی که به اجداد ما  احساس امنیت می دادند دیگر رهنمودهای روشنی برای رفتارفراهم نمی کنند، عوامل متعددی به این اشاره دارند که امروزه فشار زندگی بیش از قرن گذشته است، مصرف داروهای آرامبخش، قرص های خواب آور، زیادشدن جنایات خشونت بار، انواع اختلالات روان تنی،[3] دلالت به این مساله دارند، صرف نظر از اینکه در کنار آمدن با مشکلات تا چه اندازه توانا باشیم، باز هم در زندگی مواقعی پیش می آیدکه به ناچار احساس فشار روانی می کنیم. (کاپلان و سادوک، 2007).

این عقیده که حالت های روانی می تواند بر واکنش انسان تاثیر بگذارد، حرف تازه ای نیست و قرن ها پیش اندیشمندانی از غرب همچون افلاطون، سقراط، جالینوس و از تمدن اسلامی ابن سینا و فارابی، به اثر ذهن[4] بر بدن اشاره کرده بودند. اختلالهای روان تنی نخستین بار در سال 1818 میلادی به وسیله هینروت مطرح شد که در آن زمان اشاره هینروت[5] یاکوبی روانپزشک آلمانی، شهرت و عمومیت یافت و به غیر از بی خوابی به اختلال هایی چون اختلال های تبدیلی[6]، زخم روده و زخم دستگاه گوارش، میگرن، آسم نایژه ای و روماتیسم معضلی تعمیم پیدا کرد (وولمن، 1986).

امروزه این دیدگاه مسلط وجود دارد که تقریبا همه بیماری های جسمانی بطور بالقوه با فشارهای روانی مرتبط است. به بیان دیگر، رویکرد روانی در سبب شناسی اختلال های روان تنی، هر واکنش روان تنی را نشانه نمادین نوعی تعارض ویژه روانی در درون فرد می داند. بر اساس این رویکرد، تعارض در اثر شرایط ویژه و سخت تحریک و با توجه به گذشته و شخصیت فرد بروز می کند (شاملو، 1382).

اختلالات روان تنی به وجود رابطه و تعامل پیچیده و چند وجهی بین زمینه ها واستعدادهای زیستی و فیزیولوژیک از یک سو و عوامل فشار زای محیطی و روانی از سوی دیگر اشاره دارد. اصطلاح اختلال روان تنی، معمولا هنگامی به کار می رود که شخص دارای نشانه های فیزیکی وجسمی است که بنظر می رسد عمدتا بوسیله عوامل روانشناختی و نشانه های جسمی بطور همزمان با یکدیگر پیوند و نزدیکی دایم داشته باشند. پیوند بین عوامل روانشناختی وسلامت جسمانی، رابطه یکطرفه نیست. هر حالت روانشناختی در مستعد ساختن فرد برای ابتلا به بیماری جسمانی نقش دارد، اما بیمار شدن نیز حالت ذهنی فرد را تحت تاثیر قرار می دهد. افسردگی، اظطراب، خشم، احساس ناامیدی و درماندگی مشخصه بیشتر کسانی است که مجبورند با بیماری و ناتوانی جسمانی زندگی کنند (ساراسون، 1987).

اعتقاد به این که حالت روانی شخص می تواند بدنش را تحت تاثیر قرار بدهد تاریخچه طولانی دارد. پژوهش های زیادی نشان داده است که تعدادی از اختلالات روان تنی وجود دارند که ممکن است عوامل شخصیتی و اجتماعی در آن نقش داشته باشد. یافته های بالینی اهمیت عوامل روانشناختی رادر بسیاری از این اختلالات نشان می دهند (روزنهان و سلیگمن، 1382).

با توجه به اینکه در آسیب پذیری اندام ها، نسبت به بیماری، تفاوتهای فردی مطرح است، این تفاوتها باید در پرتو ویژگی های شخصیتی و عوامل محیطی و وضعیت کلی بدنی مد نظر قرار گیرند. از آنجا که نگرش بیمار نسبت به بیماری می تواند بهبود را سرعت بخشد و بیشتر کند، پژوهشگران توجه روز افزونی به نقش پیچیدگی های روانشناختی در اختلالات جسمانی معطوف می دارند (ساراسون، 1987).

پژوهشگر دراین پژوهش در صدد مقایسه ویژگی های شخصیتی بیماران سایکو سوماتیک[7] با افراد عادی می باشد.