قیمت گذاری ارزش برندتوسط دکتر حمید خیل نژاد سال 1400 در انتشارات آریا دانش چاپ شده است .

بازارها، صنایع و همچنین دانش بازاریابی پس از عبور از گرایش های تولید، فروش، محصول، بازاریابی، مدیریت بازاریابی با مسئولیت های اجتماعی در دوره معاصر بر برند و مدیریت برندها و داراییهای نامشهود  متمرکز شده است. دارایی‌های نامشهود، دارایی‌هایی هستند که ذات و طبیعت آنها فیزیکی نیست. دارایی‌های نامشهود (از جمله برند، مالکیت فکری، ایده‌ها، روش کسب و کار) در مقابل دارایی‌های پولی و فیزیکی (مانند ملک، وسایل نقلیه، تجهیزات، اوراق بهادار و پول نقد) قرار می‌گیرند. شدت این دارایی نامشهود تا اندازه ای است که ارزش برند در شرکتهایی مانند اپل، کوکا کولا، آی بی ام، بنز، بی ام و، تویوتا، ال جی، سامسونگ، آمازون از تمام داراییهای فیزیکی آنها گران بهاتر است. این امر زمانی شدت و اهمیت خود را به رخ می کشد که راهبردهای بازارایابی ادغام، تملیک و یا انحلال یک کمپانی صاحب نام مطرح شود. در نتیجه شناخت روش قیمت گذاری این دارایی نامشهود تعیین کننده، می تواند از ابهامات فعالیتهای مالی-تجاری کاسته و تعاملات بازرگانی و بازاریابی را تقویت نماید. طراحی و تبیین الگوی قیمت گذاری ارزش برند در راهبردهای بازاریابی ادغام و تملیک شرکتی در ایران با اقتصاد در حال رشد و به تعبیری جامعه اقتصادی در حال توسعه خود نیز نیازمند شفافیت بیشتر، افزایش بهینگی مدل و الگوی قیمت گذاری و تولید محتوای علمی و آکادمیک در این حوزه می باشد. در ادامه طرح پیشنهادی کتاب حاضر، محقق ادبیات موضوع، مدلها و الگوهای موجود با نقدهای وارد بر این مدلهای مرسوم خارجی و نه بومی، هدف ها و اهمیت تحقیق، مبحث فرضیه های پژوهش، کاربردهای مطالعه حاضر، استفاده کنندگان و بهره مندان از الگوی نهایی تحقیق پیش رو، نوآوریهای آن در کنار تمایزاتش با دیگر پژوهش های این طبقه مطالعات، روش انجام تحقیق، روش و ابزار گردآوری اطلاعات، جامعه و نمونه آماری، روشهای تجزیه و تحلیل اطلاعات و دامنه آن آگاه می شویم.

بدون شک تمام شواهد اقتصادی از اهمیت برند سخن می‌گویند. وقتی برند به وضوح به دارایی نامشهود یک سازمان تعلق دارد، توزیع و اهمیت اقتصادی آن کاملا واقعی و ملموس می‌شود. برای مثال جمع کل ارزش دارایی ارزش برند شرکت‌های استاندارد اندپور[1] 500 در مقایسه با 20 سال قبل از 30 درصد به حدود 80 درصد افزایش ‌یافته است و ظاهراً بیشتر هم خواهد شد، زیرا از پایداری تفاوت محسوس بین تجارت‌ها و بازاریابی ها کاسته می‌شود. عنصر ارزش برند آن بازار مشترک، حدود یک سوم است که تایید می‌کند برند مهم‌ترین دارایی هر شرکت است.